POBEDA ZA NEZAVISNOST

 

Prvi veliki vojni uspeh slovenskog stanovništva na Balkanu zbio se 7. oktobra 1042. godine.Tada je dukljanska vojska arhonta Stefana Vojislava, u Barskoj bici (poznata i kao bitka kod Sutormana ili bitka na Tuđemilskom polju) potukla vizantijsku, pod komandom dračkog stratega Mihajla, i proterala Vizantince sa svoje teritorije.

Slavna pobeda Vojislava nad Grcima god. 1043. (grafika iz 19. veka).

Kao direktna posledica te bitke, Duklja je priznata i od Rima i od Carigrada i postala je prva nezavisna država na Balkanu, potom uzdignuta na rang kraljevine s dinastijom Vojislavljevića.

Bitka se, zapravo, dogodila usred noći između 6. i 7. oktobra, kad su dukljanski odredi napali iznenada na vizantijski logor u planinskim tesnacima. Boj se okončao potpunim porazom vizantijskih snaga i pogibijom 7 njihovih zapovednika.

Kako je uopšte došlo do same bitke?

Vizantijska vojska se od Drača uputila prema Skadru i Baru napadajući Duklju sa juga, dok je vizantijskim vazalima – raškom županu, bosanskom banu i zahumskom knezu – naređeno da sa svojim odredima napadnu sa severa.

Knez Vojislav

Pred jakom vizantijskim i vazalni srpskim snagama (onovremeni izvori navode cifre od 40.000, pa i 60.000 vojnika, koje se danas smatraju preteranim, ali se vizantijska brojčana nadmoć ne dovodi u pitanje), Vojislav se povlačio izbegavajući borbu i prepuštajući im teritoriju, tako da su Vizantinci bez borbe prolazili Duljkljom, paleći, pljačkajući i porobljavajući, ulazeći sve dublje i dublje u zetske klance. Kada je procenio da je skupio dovoljno plena i zarobljenika, strateg Mihajlo je naredio da vojska krene da se vraća iz unutrašnjosti Duklje ka primorju.

Vojislav je, međutim, sa svojim snagama zaposeo visoke čuke i vrhove klanaca kojima su Vizantinci vraćali. Njegov plan je bio da iskoristi svoje visoke položaje i da u iznenadnom noćnom napadu razbije vizantijsku vojsku. Kada su se Vizantinci zaustavili i napravili logor da prenoće, Vojislav je njihovom zapovedniku poslao jednog Baranina koji je trebalo da ga, kao vizantijski prijatelj, ubedi da je opkoljen ogromnom vojskom i da mu je bolje da odmah beži da bi se spasao, istovremeno šireći tu vest po samom logoru stvarajući paniku. Tokom večeri se na nebu pojavila kometa (u pitanju je kometa koja se videla 6. oktobra), što je unelo dodatni nemir u vizantijsku vojsku.

 

A KAKO JE ZETA POSTALA CRNA GORA? PROČITAJTE OVDE

 

Proširenja Duklje

Narednog dana, tokom noći, Stefan Vojislav je iznenada pokrenuo napad na usnuli vizantijski logor.

Napad je otpočeo udarom sa okolnih visova po logoru, kako strelama, tako i kamenjem koje je izbacivano iz svih mogućih sprava za bacanje i kotrljanjem velikog stenja na sam logor, uz glasnu viku i duvanje u rogove čime je stvaran utisak da napadača ima mnogo više nego što ih je zaista bilo. Iznenadni noćni napad zatekao je Vizantince potpuno nespremne i njihove snage su u potpunosti razbijene, čime je Vojislav izvojevao veliku pobedu.

Posle toga, Vizantija više nikad nije pokušavala da povrati suverenitet nad Dukljom, a Vojislav je proširio vlast Duklje na Travuniju i Zahumlje, dotadašnje vizantijske vazale.

Strategija koju je Stefan Vojislav primenio u Tuđemilskoj bici bila je osnov strategije generala Živojina Mišića u Kolubarskoj bici, devet vekova kasnije.

Arhont Vojislav je rodonačelnik dinastije Vojislavljevića, koji su 30-ak godina posle ove bitke ovenčani kraljevskom krunom.

U znak sećanja na ovu pobedu, u Crnoj Gori se datum bitke proslavlja kao Dan vojske Crne Gore.

 


Foto: wikipedia; Video: youtube

 

Facebook Comments Box
PODELI:

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *